Τη συστηματική κλοπή βρεφών από έγκυες γυναίκες που εκτελούνταν στη συνέχεια από το καθεστώς της δικτατορίας του 1976-83 στην Αργεντινή, ερευνά το δικαστήριο που ανοίγει την υπόθεση σήμερα στο Μπουένος Άιρες. Στο εδώλιο κάθονται δύο πρώην δικτάτορες, ο Χόρχε Βιδέλα, 85 ετών και ο Ρεϊνάλντο Μπινιόνε, 83 ετών, μαζί με άλλους έξι στρατιωτικούς, τους Σαντιάγκο Ομάρ Ριβέρος, Ρουμπέν Όσκαρ Φράνκο, Αντόνιο Βάνεκ, Χόρχε Λουίς Μανιάκο, Χουάν Αντόνιο Ασίκ και Χόρχε "Τίγκρε" Ακόστα.
«Ήμασταν το λάφυρο του πολέμου του καθεστώτος», δήλωσε μπαίνοντας στην αίθουσα του δικαστηρίου ο Λεονάρντο Φοσάτι. Ο 33χρονος ήταν ένα από τα 102 μωρά που κλάπηκαν και ξαναβρήκαν την ταυτότητά τους χάρη στις έρευνες των «Γιαγιάδων της Πλατείας του Μαΐου».
Μέλη οργανώσεων για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων και μέλη των HIJOS (Γιοι και κόρες των εξαφανισθέντων) έψαλλαν μπροστά από το δικαστήριο κρατώντας σημαίες.
Σχεδόν 500 βρέφη «εξαφανίστηκαν» κατά τη διάρκεια της δικτατορίας από φυλακές και κέντρα βασανιστηρίων, όπως από τη διαβόητη Σχολή Μηχανικών του Ναυτικού (Esma). Οι γονείς του Φοσάτι, που ήταν μέλη της Ένωσης Φοιτητών, απήχθησαν το 1977, όταν η μητέρα του ήταν έγκυος και τα ίχνη τους χάθηκαν έκτοτε. "Γεννήθηκα σε ένα αστυνομικό τμήμα και με υιοθέτησε μια οικογένεια που ενεργούσε καλή τη πίστει. Αλλά χάρη στις Γιαγιάδες ξαναβρήκα την πραγματική μου οικογένεια και την ταυτότητά μου", είπε ο 33χρονος.
Συνήθως το μωρό δινόταν σε οικογένειες στρατιωτικών ή σε συγγενείς τους. Την μητέρα την πετούσαν στη θάλασσα, γυμνή, από ένα στρατιωτικό αεροπλάνο όπου και εξαφανιζόταν τα ίχνη του πτώματος. Είναι η πρώτη φορά που η υπόθεση της κλοπής των βρεφών οδηγείται σε δίκη ως "συστηματικό σχέδιο" του καθεστώτος.
Πηγή: tvxs.gr
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της οικογένειας Καρατράντου, αφού ακούστηκαν τρεις εκρήξεις, εμφανίστηκε ένα μεγάλο κόκκινο αντικείμενο που έμοιαζε να έχει πάρει φωτιά και έπεσε στο έδαφος, βγάζοντας μαύρο καπνό. Μετά ήρθαν κι άλλα και το περικύκλωσαν φωτίζοντας έντονα την περιοχή. Φάνηκαν να κινούνται κάποιες σκιές, αλλά δεν ήταν ξεκάθαρο τι ακριβώς ήταν.
Επειδή είναι μια ιστορία που ενσωματώνεται στους διαλόγους του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα θεωρείται γενικά ως παραβολή που κατασκευάστηκε από τον Πλάτωνα για να εξηγήσει τις πολιτικές του θεωρίες. Αν και η ιστορία του Πλάτωνα φαίνεται σαφής στους περισσότερους μελετητές, μερικοί προτείνουν ότι η περιγραφή του είναι εμπνευσμένη από παλαιότερες παραδόσεις. Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Πλάτωνας βασίστηκε σε προηγούμενα γεγονότα, όπως την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ή τον Τρωικό πόλεμο, ενώ άλλοι επιμένουν ότι έλαβε έμπνευση από πιο σύγχρονα γεγονότα όπως την καταστροφή της Ελίκης το 373 π.Χ. και την αποτυχημένη εισβολή της Σικελίας το 415-413 π.Χ.
