Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Life Skills - Σαλπάροντας για μια νέα χώρα

  Για την πρώτη δραστηριότητα του προγράμματος Life Skills με τίτλο "Σαλπάροντας για μια νέα χώρα" έπρεπε να χωριστούμε σε ομάδες! Για να μην υπάρχουν παράπονα, αποφασίσαμε να γίνει τυχαία τραβώντας σχοινάκια από ένα κουτί! Όσοι είχαν το ίδιο μήκος, ανήκαν στην ίδια ομάδα!
  Μόλις συγκροτήθηκαν οι ομάδες, αποσύρθηκαν στα θρανία τους και αρχίσαμε τη δραστηριότητα! Αρχικά, ζήτησα από τα παιδιά να βρουν ένα όνομα για την ομάδα τους και έπειτα τους μοίρασα τις κάρτες  των Θέλω και Αναγκών, που υπήρχαν στο εγχειρίδιο του προγράμματος.
  Τους ζήτησα να φανταστούν πως οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια νέα ήπειρο και ότι ετοιμάζονταν να σαλπάρουν προς αυτήν για να ιδρύσουν μια νέα χώρα! Τέλος, τους εξήγησα πως οι κάρτες  των Θέλω και Αναγκών ήταν τα απαραίτητα πράγματα που θα έπαιρναν μαζί τους!
  Αφού τα παιδιά παρατήρησαν τις κάρτες, τους ζήτησα να φανταστούν ότι στη διάρκεια του ταξιδιού αντιμετώπισαν μια φοβερή καταιγίδα και ότι έπρεπε να πετάξουν στη θάλασσα πέντε από τις κάρτες τους!
 Η διαδικασία αυτή επαναλήφθηκε ακόμα δυο φορές, με αποτέλεσμα οι ομάδες να απορρίψουν εννέα ακόμα κάρτες, για να μπορέσουν να φτάσουν με ασφάλεια στον προορισμό τους!
  Έπειτα τα παιδιά κόλλησαν σε χαρτιά τις κάρτες των Θέλω και Αναγκών που είχαν κρατήσει και συζητήσαμε για το αν τελικά είχαν μαζί τους ό,τι χρειάζονταν για να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν σωστά!
  Αφού κάναμε έναν μικρό απολογισμό της δραστηριότητας, με τη βοήθεια των ερωτήσεων από το εγχειρίδιο του προγράμματος, σχεδιάσαμε μια πυραμίδα, όπου στην κορυφή κολλήσαμε όσες κάρτες θεωρήσαμε λιγότερο σημαντικές και στη βάση όσες κάρτες σκεφτήκαμε ότι ήταν απαραίτητες!

Life Skills - Διαμορφώνοντας Ενεργούς Πολίτες

  Μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων αρχίσαμε στην Ευέλικτη Ζώνη να ασχολούμαστε με το εγκεκριμένο πρόγραμμα "Life Skills - Διαμορφώνοντας Ενεργούς Πολίτες" του Βρετανικού Συμβουλίου!
Τι είναι οι δεξιότητες ζωής;
  Οι δεξιότητες ζωής είναι ένας όρος που περιγράφει μια σειρά δεξιοτήτων που αποκτώνται μέσω της μάθησης ή της εμπειρίας του καθενός και χρησιμοποιούνται για να βοηθούν άτομα και ομάδες να διαχειρίζονται αποτελεσματικά προβλήματα και ζητήματα της καθημερινότητας.
  Η δημιουργικότητα, η κριτική σκέψη, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και λήψης αποφάσεων, η επικοινωνία, η συνεργασία, η ιδιότητα του πολίτη και η κοινωνική υπευθυνότητα είναι απαραίτητα χαρακτηριστικά για υγιείς κοινωνίες και για δυναμικούς ανθρώπους.
Γιατί διδάσκουμε τις δεξιότητες ζωής;
  Τα δημοκρατικά πολιτεύματα έχουν ανάγκη από ενεργούς, ενημερωμένους και υπεύθυνους πολίτες, αλλά εξαρτώνται και από πολίτες που:
γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη,
ενημερώνονται για το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι,
ενδιαφέρονται για την ευημερία των άλλων,
εκφράζουν με σαφήνεια τις απόψεις και τα επιχειρήματά τους,
είναι ικανοί να ασκούν επιρροή,
είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας,
δρουν ως υπεύθυνοι πολίτες.
  Οι ικανότητες αυτές δεν αναπτύσσονται από μόνες τους, αλλά πρέπει να μαθαίνονται. Ενώ ορισμένες δεξιότητες ζωής μπορούν να αποκτηθούν μέσω της εμπειρίας στο σπίτι ή στο εργασιακό περιβάλλον, αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό για να εφοδιαστούν οι πολίτες με όλα όσα είναι απαραίτητα για τον ενεργό ρόλο που καλούνται να παίξουν κοινωνία του σήμερα. Για να ασχοληθούν πραγματικά οι πολίτες με τα κοινά απαιτείται μια πιο διεξοδική προσέγγιση στην αγωγή του πολίτη.
Πώς ωφελεί τους νέους η εκπαίδευση στις δεξιότητες ζωής;
  Τους βοηθά να αναπτύσσουν την αυτοπεποίθησή τους και να αντιμετωπίζουν με επιτυχία αλλαγές και προκλήσεις στη ζωή τους, όπως ο εκφοβισμός και οι διακρίσεις.
  Τους δίνει φωνή στο σχολείο, στις κοινότητες και στην κοινωνία.
  Τους δίνει τη δυνατότητα να συνεισφέρουν θετικά, καθώς αναπτύσσει την εμπειρία που είναι απαραίτητη για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων και την κατανόηση των υποχρεώσεών τους, ενώ τους προετοιμάζει για τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες στη ζωή τους ως ενήλικες.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
εργαστήρια 6 διδακτικών ωρών για μαθητές 10 έως 16 ετών,
ενημερωτικό εργαστήριο εκπαιδευτικών για την εξοικείωσή τους με το πρόγραμμα και τη μεθοδολογία,
στήριξη του εκπαιδευτικού για περαιτέρω δράσεις και συνέχεια του προγράμματος,
τελική εκδήλωση στην Αθήνα τον Μάιο του 2015 (η συμμετοχή είναι προαιρετική).
  Τα εργαστήρια διεξάγονται στα ελληνικά και υλοποιούνται είτε από εκπαιδευτή του προγράμματος είτε από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό.
 Πηγή: britishcouncil

Η Στ΄ τάξη στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεβαδέων

  Χθες το απόγευμα μαζί με τον συνάδελφο κ. Δημήτρη Σίμο, που είχε και την αρχική ιδέα, συναντηθήκαμε με τους μαθητές μας στην κεντρική πλατεία της πόλης! Ο λόγος; Είχαμε αποφασίσει να παρακολουθήσουμε από κοντά την προγραμματισμένη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεβαδέων!
  Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όλους μας, μια και μας δόθηκε η ευκαιρία να δούμε στην πράξη όσα έχουμε συζητήσει στο μάθημα της Κ.Π.Α. για την οργάνωση και τη λειτουργία των Δήμων! 
  Ευχαριστούμε τη Δήμαρχο, την πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και τα μέλη όλων των συνδυασμών που μας υποδέχτηκαν τόσο θερμά!

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Η ζωή στην έρημο

Οι έρημοι της Γης
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL100/418/2820,10638/extras/gstd20_deserts/index.html
(Πάτησε στην εικόνα για να εντοπίσεις τις ερήμους) 
Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο

Μια πολύ καλή παρουσίαση από το εκπαιδευτικό blog
 "Δως μοι πα στω και ταν γαν κινάσω"
  Ακολουθούν δυο εξαιρετικές παρουσιάσεις από το 
εκπαιδευτικό blog Εγκύκλιος Παιδεία.
Σκηνές από τις ερήμους
(Για να δείτε την παρουσίαση, κάντε κλικ στην εικόνα και έπειτα πατήστε προβολή ή αποθήκευση)
Αμερικάνικες έρημοι
(Για να δείτε την παρουσίαση, κάντε κλικ στην εικόνα και έπειτα πατήστε προβολή ή αποθήκευση)
 

Τίποτα δεν κάνατε σωστά, κύριοι του Υπουργείου Παιδείας. Τώρα ελπίζω…. του Καπετσώνη Κώστα

  Εργάζομαι 22 χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση. Πάντα προσπαθούσα επαγγελματικά. Πάντα έλπιζα για κάτι καλύτερο. Ποτέ δεν ήρθε. Πάντα γίνονταν τα ίδια και τα ίδια. Τίποτα δεν κάνατε σωστά. Τώρα ελπίζω….
   Πάντα με τις δηλώσεις σας υποδεικνύατε ως υπεύθυνο για τα προβλήματα της παιδείας τον εκπαιδευτικό. Με αυτό τον τρόπο προσεταιριζόσασταν τους γονείς αλλά και  δικαιολογούσατε τις λανθασμένες εκπαιδευτικές σας πολιτικές.
  Ποτέ δεν είχατε ένα μακρόπνοο σχέδιο. Οι περισσότεροι από εσάς (με εντελώς άσχετες με την εκπαίδευση ειδικεύσεις) πριν καταλάβατε θέσεις Υπουργών και Υφυπουργών είχατε ήδη διαμορφώσει πολλά διαστρεβλωμένα  οράματα  για το πώς η παιδεία στη χώρα μας θα πάει μπροστά. Οράματα, που τις περισσότερες φορές δεν είχαν καμία σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί αλλά και  με τις συζητήσεις της επιστημονικής τους κοινότητάς.
  Ήσαστε πάντα απομακρυσμένοι από την σχολική τάξη και ποτέ δε μπήκατε στον κόπο  να ανιχνεύσετε  τις πραγματικές συνθήκες  που βιώνει ο εκπαιδευτικός και ο μαθητής. Υποβαθμίσατε τη σκέψη και την εμπειρία του εκπαιδευτικού, και θεωρήσατε ότι είναι ένας υπάλληλος , που απλά πρέπει να εφαρμόζει όλα αυτά τα «σοφά» που σχεδιάζατε  χωρίς την παρουσία και τη γνώμη του. Οι διαβουλεύσεις που κάνατε ήταν της πλάκας, γιατί ποτέ δεν παρουσιάσατε τα ερευνητικά αποτελέσματα  των διαβουλεύσεων καθώς και τα μεθοδολογικά σας εργαλεία. Τι νομίζατε ότι δεν το είχαν καταλάβει οι εκπαιδευτικοί;
  Δεν ήσαστε καθόλου δημιουργικοί. Αυτό που κάνατε μόνο είναι να ονειρεύεστε ή και να αντιγράφετε εκπαιδευτικούς σχεδιασμούς από άλλες χώρες με καθυστέρηση δεκαετιών, όταν αυτές είχαν  ήδη προχωρήσει  πλέον σε νέους σχεδιασμούς.
  Πληρώσαμε όλα αυτά τα χρόνια, όλοι εμείς οι Έλληνες, αρκετά χρήματα στις ομάδες εργασίας σας, για να συντάξουν νόμους που ποτέ δεν εφαρμόστηκαν. Όπως με το μεγάλο αντιεπιστημονικό τερατούργημά σας το ΠΔ 152 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Πληρώσαμε χρήματα για να συνεδριάζουν επιτροπές, όπως το ΕΣΥΠ πρόσφατα, απλά για να πάτε να ανακοινώσετε τι έχετε αποφασίσει.
  Τρομοκρατήσατε τον εκπαιδευτικό με το νόμο για το πειθαρχικό  για να μη μπορεί να διατυπώσει την άποψή του, επειδή  κατά βάθος τον φοβούσαστε.
  Εξαθλιώσατε τον εκπαιδευτικό οικονομικά να μη μπορεί να αγοράσει ούτε ένα βιβλίο, και από την άλλη απαιτούσατε να παρέχει εκπαιδευτικό έργο,  καλλιεργώντας  την ιδεολογία ότι επιτελεί λειτούργημα και άρα είναι υποχρεωμένος να διδάσκει.
  Αποκρύψατε εντέχνως το αναπαραγωγικό ρόλο που επιτελεί το σχολείο και καλλιεργήσατε την ιδεολογία της ισότητας των ευκαιριών στην εκπαίδευση.
  Δεν εκχωρήσατε ποτέ στη σχολική μονάδα ρόλους και αρμοδιότητες που θα μπορούσε να τα διαχειριστεί η ίδια. Επιμένατε πανοπτικά να γεμίζετε τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία των σχολείων με δράσεις δικής σας έμπνευσης, εκτροχιάζοντάς την από τον οποιονδήποτε προγραμματισμό της.
  Θέσατε σε διαθεσιμότητα και απολύσατε εκπαιδευτικούς, χωρίς να δείξετε το παραμικρό έλεος.
ΤΩΡΑ ΕΛΠΙΖΩ…..
Πηγή: Κώστας Καπετσώνης

Επανάληψη στα κεφ. Γ.1 έως Γ.9 της Ιστορίας

http://anoixtosxoleio.weebly.com/uploads/8/4/5/6/8456554/epanaliptiko3_1.swf
(Πάτησε στην εικόνα για να μεταβείς στην εφαρμογή)
Πηγή: Σουδίας Γιάννης
Ερωτήσεις
https://www.dropbox.com/s/8facalkbxpt26kc/%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD.%20%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%BA%CE%B5%CF%86.%20%CE%931-%CE%939.doc?dl=0
(Πάτησε στην εικόνα για να διαβάσεις τις ερωτήσεις)

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Καλοκαίρι με δρεπάνι, τσουγκράνα και αμίλητο νερό!

  Ο θερισμός τα παλαιότερα χρόνια ήταν σωστό πανηγύρι. Άρχιζε στις αρχές του Ιούνη και τελείωνε στα μέσα του Ιουλίου. Οι κάτοικοι των χωριών φόρτωναν στα μουλάρια τα πράγματά τους και ξεκινούσαν για τα χωράφια. Τα χωριά ερήμωναν.
  Στο θέρο συμμετείχαν όλα τα μέλη της οικογένειας, ακόμα και τα μικρά παιδιά, τα οποία κουβαλούσαν νερό, φαγητό και εργαλεία. Οι γυναίκες που είχαν μωρά  τα  φορτώνονταν στην πλάτη τους και θέριζαν. 
 Τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν ήταν τα δρεπάνια και η παλαμαριά.
   Δρεπάνια  
Παλαμαριά
  Η δουλειά άρχιζε νωρίς το πρωί με τη δροσιά. Όταν ο ήλιος ανέβαινε ψηλά, για να προστατευτούν, οι γυναίκες φορούσαν μια άσπρη μαντίλα και οι άντρες καπέλα. 
  Στο αριστερό χέρι φορούσαν την παλαμαριά, ένα ξύλινο γάντι, για να πιάνουν τα στάχυα και να μην κόβονται και με το δεξί κρατούσαν το δρεπάνι για να τα κόβουν. Τα στάχυα τα έβαζαν δίπλα τους σε μικρούς σωρούς, τα δεμάτια. 
   Κάποιος είχε τη φροντίδα να τα δένει. Έκανε ζωνάρια από τα ίδια τα στάχυα, τα οποία προηγουμένως είχε βρέξει να μαλακώσουν και να μη σπάζουν. Στη συνέχεια τα φόρτωνε στα μουλάρια και τα μετέφερε στο αλώνι. Εκεί τα τοποθετούσε το ένα πάνω στο άλλο, φτιάχνοντας μικρούς λόφους, τις θημωνιές.    
Θημωνιά
 Όταν θερίζονταν όλα τα χωράφια, άρχιζε το αλώνισμα. Κάθε οικογένεια είχε το δικό της αλώνι. Το αλώνι ήταν ένας χώρος, τον οποίο προηγουμένως είχαν στρώσει με πλατιές πέτρες. Στη μέση τοποθετούσαν έναν ξύλινο στύλο, στον οποίο έδεναν τα ζώα για να περιστρέφονται. 
  Έπαιρναν λοιπόν μερικά δεμάτια και τα έστρωναν στο αλώνι.  Μετά ζεύανε στα μουλάρια ή στα βόδια τη δοκάνη. Η δοκάνη ήταν ένα πλατύ ξύλο, που στο κάτω μέρος είχε κοφτερές πέτρες. Πάνω στην δοκάνη καθόταν ένας άνθρωπος για να δίνει βάρος. Καθώς γύριζαν τα ζώα, η δοκάνη έκοβε στα στάχυα και έβγαινε το σιτάρι.
 Επειδή  όμως ήταν ανακατεμένο  με άχυρα, για να το ξεχωρίσουν έπρεπε να το λιχνίσουν. Προϋπόθεση για να γίνει το λίχνισμα ήταν να φυσάει. Γι αυτό φρόντιζαν τα αλώνια να είναι σε ύψωμα. Γέμιζαν έναν κουβά με σιτάρι και άχυρα και τον άδειαζαν από ψηλά πάνω σε ένα χαλί. Τα άχυρα, που ήταν ελαφρότερα από το σιτάρι, τα έπαιρνε ο αέρας και το  σιτάρι  έπεφτε κάτω. Τέλος το κοσκίνιζαν με ένα κόσκινο, το δερμόνι. 
Πηγή: Δημοτικό Σχολείο Στάνου Χαλκιδικής




Ο θερισμός σήμερα

Πώς βλέπουμε - οφθαλμαπάτες, γραφή Braille.

 Είναι τα μάτια μας πάντα αξιόπιστα; Μπορούμε να εμπιστευόμαστε πάντα όσα βλέπουμε;

Αν σας άρεσε, ρίξτε μια ματιά στην παρακάτω οφθαλμαπάτη.
Ας διαβάσουμε και κάτι διαφορετικό!
Ας δούμε και κάτι πιο ενδιαφέρον!

 Ο γραπτός λόγος είναι το βασικό μέσο επικοινωνίας. Έτσι λοιπόν ακόμα και οι άνθρωποι που στερούνται όρασης έχουν βρει τρόπο για να μπορούν να γράφουν και να διαβάζουν. 
  Αυτό το πετυχαίνουν με την αφή, "διαβάζουν" δηλαδή, ακουμπώντας το δάχτυλό τους πάνω σε ανάγλυφα γράμματα. Η γραφή αυτή ονομάζεται σύστημα Μπράιγ και είναι το σύστημα γραφής των τυφλών. Το όνομά του οφείλεται στον εφευρέτη του, Louis Braille.
Το αλφάβητο που έφτιαξε ο Μπράιγ ήταν μια αντικατάσταση του γραμματικού αλφάβητου με ανάγλυφες στιγμές, που με διάφορους συνδυασμούς αποδίδουν ένα κείμενο. Ο τυφλός μπορεί μ’ αυτό το σύστημα να διαβάζει ψηλαφώντας τις στιγμές με το δάχτυλο.

Πώς βλέπουμε

Πηγή: skoultzis


Πηγή: panbast