"Memento" (International Holocaust Remembrance Day)

  Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος σήμερα και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μνήμης και Αλληλεγγύης με έδρα τη Βαρσοβία, έδωσε στη δημοσιότητα ένα διαφορετικό βίντεο που σκοπό έχει να αγγίξει τους πάντες.

  Στο βίντεο ένας νεαρός κάθεται πάνω σε σιδηροδρομικές γραμμές από τις οποίες περνούν ασταμάτητα βαγόνια προς το Άουσβιτς. Σε ένα τσαλακωμένο χαρτί υπάρχουν σημειωμένα τα ονόματα των ανθρώπων που μεταφέρονται σαν ζώα, χωρίς νερό, χωρίς φαγητό, χωρίς ταυτότητα, στο στρατόπεδο εξόντωσης. Τι γράφει το δικό του σημείωμα και που θα το πάει;

  Το διαφορετικό στο βίντεο έγκειται στο γεγονός ότι πρωταγωνιστές δεν είναι τα ίδια τα θύματα, αλλά ένας ήρωας κόμικ. Χωρίς τις μαρτυρίες επιζώντων, χωρίς τους γυμνούς αριθμούς των εκατομμυρίων νεκρών, χωρίς φωτογραφίες από τα στρατόπεδα εξόντωσης, το φιλμάκι είναι αρκετό για να σε κάνει να ανατριχιάζεις, ακόμη κι αν με την πρώτη ματιά δεν καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται.

Διασωθείς από τη σφαγή στο Δίστομο, ντροπιάζει τους Γερμανούς

   Αξίζει να διαθέσετε 15 λεπτά από τον χρόνο σας και να δείτε την εκπομπή που προβλήθηκε στο γερμανικό κανάλι ZDF. Ξεκινά ανάλαφρα και χιουμοριστικά, αλλά βαραίνει συναισθηματικά, όταν θίγεται ενώπιον του γερμανικού κοινού το ζήτημα της σφαγής του Διστόμου από τον ίδιο τον Αργύρη Σφουντούρη, διασωθέντα του εγκλήματος, παιδί 4 ετών τότε...

Πηγή: viotianet

Ο Παριανός ήρωας Νικόλαος Στέλλας

  Ο Νικόλαος Στέλλας, ο Παριανός ήρωας, γεννήθηκε το 1921 και πέθανε το 1944. Ήταν το πέμπτο παιδί του Γιακουμή Στέλλα και της Μαριγώ Κυδωνιέως. Το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στους πρόποδες του βουνού Στρούμπουλας, κοντά στο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου. 

  Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Πάρος ήταν στην κατοχή των Γερμανών, ο Νικόλαος Στέλλας συμμετείχε σε μια επιχείρηση εναντίον των Γερμανών. Στις 14 Μαΐου του 1944 στη θέση Γλύφα, αποβιβάστηκε μια ομάδα Άγγλων κομάντος με σκοπό την καταστροφή του γερμανικού αεροδρομίου των Μαρμάρων.
  Το βράδυ της επόμενης ημέρας άρχισε η επιχείρηση των Άγγλων, αλλά κάποιοι πυροβολισμοί που ακούστηκαν και μια φωτοβολίδα που έπεσε στη περιοχή του αεροδρομίου ανάγκασαν τους σαμποτέρ να αποσυρθούν. Οι Γερμανοί, όμως, κατάφεραν να συλλάβουν τον Στέλλα και τον υπέβαλαν σε φοβερά βασανιστήρια προκειμένου ομολογήσει τους συνεργούς του. 

  Εκείνος στάθηκε αλύγιστος και δεν έδωσε καμιά πληροφορία στους κατακτητές. Οι Γερμανοί μετά από δίκη αποφάσισαν να τον εκτελέσουν δια απαγχονισμού. Λίγο πριν την εκτέλεση ζήτησε να εξομολογηθεί και να κοινωνήσει. Τότε κάλεσαν τον ιερέα Παπα - Γιάννη Παπάζογλου. Ο Στέλλας είπε στον ιερέα να μεταφέρει στους γονείς του τη συγγνώμη του για τον πόνο που τους προκάλεσε. Ανήμερα των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης τον οδήγησαν με τα χέρια δεμένα στο ικρίωμα στην πλατεία του Τσιπίδου. Αφού απαγχονίστηκε εκτέθηκε σε δημόσια θέα για παραδειγματισμό στο μέρος όπου σήμερα βρίσκεται η προτομή του (έργο του γλύπτη Ν. Περαντινού).

  Στη Δαμαλιά το 1977 χτίστηκε τύμβος 5 μέτρων βάσης και 5 μέτρων ύψους προς τιμήν του. Αργότερα κοντά στο σπίτι του, στην ίδια περιοχή, έχτισαν ένα εκκλησάκι, που λειτουργεί κάθε χρόνο το μήνα Μάιο, ενώ στη Μάρπησσα το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου γίνονται εκδηλώσεις στη μνήμη του. 

Πηγή: Η ανάρτηση έγινε με πληροφορίες από το ιστολόγιο του Γυμνασίου Πάρου

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων -70 χρόνια από ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των Ναζί

  Στα Καλάβρυτα, μια πόλη σύμβολο της ναζιστικής θηριωδίας, συντελέστηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη σφαγή των Καλαβρύτων, από στρατιώτες της γερμανικής 117ης Μεραρχίας Καταδρομών.

  Την ημέρα εκείνη του Δεκεμβρίου, δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.

Το μνημείο των πεσόντων στα Καλάβρυτα

Πηγή: iefimerida.gr

Η καθημερινή ζωή των Αθηναίων κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Μαρτυρίες για την 28η Οκτωβρίου.

«Οι σφαγές του Διστόμου», ξυλογραφία του Αλέξανδρου Κορογιαννάκη

  Στις 5.30 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου, οι ιταλικές δυνάμεις επιτίθενται στην Ελλάδα από τα αλβανικά σύνορα. Οι εισβολείς είναι πάνοπλοι και ο στρατιωτικός ακόλουθος της βρετανικής πρεσβείας προβλέπει «ελληνική συντριβή». Οι Έλληνες όμως έχουν διαφορετική γνώμη.  
  Παρακολουθείστε το απόσπασμα από το επεισόδιο του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα «Η Ελλάδα του Χίτλερ-Μέρος 1ο: Από την Αλβανία στην Κρήτη».

   Με το που ηχούν οι σειρήνες του πολέμου, ολόκληρη η Ελλάδα συγκλονίζεται από διαδηλώσεις. Στην Αθήνα, οι διαδηλωτές σπάνε τα γραφεία της Alitalia και κατευθύνονται στην Βρετανική πρεσβεία. Σύνθημα τους, «Δώστε μας όπλα». 

   Ο Μανώλης Γλέζος και ο Αποστόλης Σάντας, φοιτητές τότε 18 ετών, ζητούν να πάνε στο μέτωπο αλλά δεν τους το επιτρέπουν λόγω ηλικίας. Μαζί με άλλους συμφοιτητές τους θα προσφερθούν να αντικαταστήσουν τους δημοσίους υπαλλήλους που πηγαίνουν στο μέτωπο. 

   Ο Γιάννης Αναστόπουλος μοιράζεται το όπλο του με έναν άλλο στρατιώτη. Τοποθετούνται όμως σε διαφορετικά μονάδες και ο Αναστόπουλος θα πολεμήσει άοπλος. 

  Το πρώτο βάρος της ιταλικής επίθεσης σηκώνει το μικρό απόσπασμα Πίνδου, υπό τον συνταγματάρχη Δαβάκη. Ο ελληνικός στρατός όχι μόνο καταφέρνει να σταματήσει τους εισβολείς, αλλά περνάει στην αντεπίθεση. Μέσα σε 20 μέρες, το μέτωπο μεταφέρεται στην Αλβανία 
   Ο Μουσολίνι γίνεται αντικείμενο χλευασμού και οι πολεμικές επιθεωρήσεις γεμίζουν τα θέατρα. Σε μια από αυτές παίζουν και τα Καλουτάκια μαζί με τη Σοφία Βέμπω. Η Αννα Καλουτά θυμάται πως όταν έφτασαν τα νέα για την κατάληψη της Κορυτσάς, η παράσταση σταμάτησε, βγήκαν στη σκηνή όλοι οι ηθοποιοί και μαζί με τον κόσμο τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο. 

   Ο ελληνικός στρατός μετρά 13.000 νεκρούς, αλλά οι ιταλικές δυνάμεις υφίστανται βαριά ήττα. Όλα θα αλλάξουν στις 6 Απριλίου, όταν ο Χίτλερ κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα...

Πηγή: www.tvxs.gr 

Τους τορπίλισαν, αλλά τους έσωσαν!

  Εβδομήντα δύο ολόκληρα χρόνια μετά βρέθηκε στην πατρίδα των ναυτικών που διέσωσε. Η πρόσφατη άφιξη του γερμανού βετεράνου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Βίλι Γιάκομπ στην Ελλάδα ξύπνησε μνήμες. Επανέφερε στο φως την άγνωστη ελληνογερμανική ναυτική ιστορία του 1939. Μια περιπετειώδη διάσωση, που έγινε διεθνές πρωτοσέλιδο της εποχής.

  3 Οκτωβρίου 1939, θαλάσσια περιοχή κοντά στις βρετανικές ακτές. Το ελληνικό εμπορικό ατμόπλοιο «Διαμαντής» από τις Οινούσσες, ιδιοκτησίας Διαμαντή Πατέρα, μεταφέρει 7.500 τόνους μαγγάνιο από τη Σιέρα Λεόνε στην Αγγλία. Σε καιρό αγγλογερμανικής πολεμικής σύρραξης, κουβαλά στα αμπάρια του πρώτη ύλη για την πολεμική βιομηχανία της Αγγλίας. Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, αποτελεί νόμιμο στόχο για το παραπλέον γερμανικό υποβρύχιο U-35, που εκτελεί την πρώτη περιπολία του, έναν μήνα μετά την κήρυξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κι έναν χρόνο πριν εμπλακεί και η Ελλάδα.

  Αν και είναι σε θέση να τορπιλίσει τον «Διαμαντή» αμέσως, ο κυβερνήτης Βέρνερ Λοτ δεν το κάνει. Γνωστοποιεί στον έλληνα καπετάνιο Πανάγο Πατέρα ότι θα βυθίσει το πλοίο, αφού πρώτα περισυλλέξει το πλήρωμά του. Ρίχνει και προειδοποιητικές βολές για να τον πείσει. Του ζητά να μη χρησιμοποιήσει ασύρματο, ώστε να μην εντοπιστεί το υποβρύχιο από τη βρετανική Αεροπορία, αλλά και να μη ρίξει τις σωσίβιες λέμβους στη φουρτουνιασμένη θάλασσα για την ασφάλεια του ελληνικού πληρώματος.

  Το ελληνικό ατμόπλοιο, ωστόσο, εκπέμπει SOS και πετάει τρεις βάρκες του στο νερό, η μία αναποδογυρίζει. Με θυελλώδεις ανέμους 7-8 μποφόρ και κύματα ύψους 6-7 μέτρων, το πλήρωμα του U-35 κατορθώνει να περισυλλέξει σώους όλους, και τους 28, ναυαγούς του «Διαμαντής» - δώδεκα ήταν από τις Οινούσσες. Λίγο αργότερα, ο γερμανός πλοίαρχος καλεί τον έλληνα συνάδελφό του να δει απ' το περισκόπιο τη βύθιση του «Διαμαντή» με τρεις τορπίλες! Είναι το πρώτο ελληνικό εμπορικό που βυθίζεται κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς ακόμα Ελλάδα και Γερμανία να έχουν εμπλακεί σε πόλεμο μεταξύ τους. Για τις επόμενες 36 ώρες, τα 42 μέλη του γερμανικού πληρώματος προσφέρουν στους Ελληνες φαγητό, τσιγάρα, κουβέρτες και χώρο να κοιμηθούν πριν τους αποβιβάσουν τελικά στο ιρλανδικό ψαροχώρι Βέντρι. Στο διάστημα αυτό στην Ελλάδα ήδη τους πενθούν, θεωρώντας ότι το πλοίο βυθίστηκε αύτανδρο! Επρεπε να πάρει τηλέφωνο ο καπετάν Πανάγος τον αδελφό του στο Λονδίνο για να μάθουν τα χαρμόσυνα νέα και να στηθεί γιορτή για την επιστροφή τους.

  Ενενήντα τεσσάρων ετών σήμερα, ο Βίλι Γιάκομπ είναι ένα από τα δύο εν ζωή μέλη του πληρώματος του γερμανικού υποβρυχίου ενώ από τους Ελληνες του «Διαμαντή» δεν ζει, πιθανότατα, κανείς. Υπηρετούσε ως τεχνίτης τορπιλών όταν κλήθηκε κι εκείνος να συνδράμει στην επιχείρηση σωτηρίας των ελλήνων ναυτικών. Πρόσφατα, έκανε πραγματικότητα την επιθυμία του να έρθει οικογενειακώς στην Ελλάδα από την πόλη Μέντεν της Γερμανίας. Βρέθηκε στην Ακρόπολη και στο Μουσείο Μπενάκη, στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, στο θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ», καθώς και στη ναυτική βάση υποβρυχίων στη Σαλαμίνα όπου ξεναγήθηκε στο «Ποσειδών». Το κυριότερο, είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει και στις Οινούσσες: φιλοξενούμενος από τον δήμαρχο Ευάγγελο Αγγελάκο, ανιψιό του υποπλοίαρχου του «Διαμαντή» Ζαννή Λαιμού, συνάντησε μερικούς από τους απογόνους του ελληνικού πληρώματος και τους διηγήθηκε λεπτομερώς το ιστορικό αυτό γεγονός. Εμφανώς συγκινημένος, όταν ο δήμαρχος τού επέδωσε αναμνηστικό δίπλωμα, ο κ. Γιάκομπ απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια στην ερώτηση για την απόφαση ανθρωπιάς που οι Γερμανοί πήραν σε καιρό πολέμου: «Ηταν κι αυτοί ναυτικοί, όπως και εμείς...».

  Το τέλος του U-35. Λίγο μετά τη βύθιση του «Διαμαντή» στις 29 Νοεμβρίου 1939, το γερμανικό υποβρύχιο U- 35 που έπλεε για τη δεύτερη πολεμική περιπολία του στη Θάλασσα της Νορβηγίας, εντοπίστηκε από τα βρετανικά αντιτορπιλικά «Ικαρος», «Κίνγκστον» και «Κασμίρ» και εβλήθη με βόμβες βυθού. Οι σημαντικές βλάβες που υπέστη το έφεραν υποχρεωτικά στην επιφάνεια και ανάγκασαν τον κυβερνήτη Λοτ να διατάξει το πλήρωμά του να το εγκαταλείψει πέφτοντας στα παγωμένα νερά. Αυτή τη φορά ήταν η ώρα του λόρδου Μάουντμπατεν να σώσει όλους τους γερμανούς ναυτικούς, οι οποίοι πέρασαν τα επόμενα επτά χρόνια κρατούμενοι των Βρετανών.

Πηγή: Στεφανής Πέτρος, Τα Νέα

66 χρόνια από την βόμβα στη Χιροσίμα...

Την 66η επέτειο του βομβαρδισμού της Χιροσίμα τίμησε η Ιαπωνία, με τον πρωθυπουργό Ναότο Καν να επαναλαμβάνει τις εκκλήσεις του για αποπυρηνικοποίηση και για εξάλειψη των πυρηνικών όπλων.

Μετά την ρίψη της ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα, τρεις ημέρες μετά οι ΗΠΑ έπληξαν με μία ακόμη και το Ναγκασάκι

   Κατά την διάρκεια τελετής στο πάρκο όπου βρίσκεται το Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός -εν μέσω και της κρίσης στην Φουκουσίμα, τόνισε ότι η χώρα πρέπει να αλλάξει την ενεργειακή πολιτική της. Όπως είπε, η χώρα πρέπει να στοχεύσει να γίνει μία κοινωνία που δε θα εξαρτάται από την πυρηνική ενέργεια.

   "Η εμπιστοσύνη που είχε κάποτε ο λαός της Ιαπωνίας στην πυρηνική ενέργεια έχει ραγίσει", δήλωσε ο δήμαρχος της Χιροσίμα Καζούμι Ματσούι.

   Ο απολογισμός από τη ρίψη της ατομικής βόμβας ήταν στα τέλη του 1945 140.000 νεκροί, έναντι συνολικού πληθυσμού 350.000 κατοίκων της πόλης. Αρκετές χιλιάδες πέθαναν αργότερα από διάφορες αρρώστιες και τραύματα. Σήμερα, ο επίσημος απολογισμός έχει φτάσει τους 269.446 νεκρούς.

   Τρεις ημέρες μετά την επίθεση στη Χιροσίμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έριξαν και δεύτερη ατομική βόμβα στο Ναγκασάκι. Στην τελετή παρευρέθηκαν εκπρόσωποι από περισσότερες από 60 χώρες.

Πηγή: Το Έθνος 

Χιροσίμα 6 - 08 -1945